Het allerlaatste bericht, op naar Italy

Onze avonturen in Briancon zijn ten einde, op naar Italy. Wil je het volgende avontuur van de fietsvrienden Wormer volgen klik dan op de volgende link.
http://fietsvriendenwormer2013.blogspot.nl/

Sportieve groeten van alle fietsvrienden Wormer e.o.

Begeleidingsteam Fietsvrienden Wormer

Ons begeleidingsteam in Briancon
Walter en Robert

Wat kunnen wij doen zonder deze gouden jongens, Walter en Robert hebben het ons dit jaar weer een stuk gemakkelijker gemaakt. Overal waar wij iets nodig hadden of misten waren zij het die het ons aanreikte.
Als je bidon leeg was dan zorgde zij er voor dat hij vol kwam, is je bril vies dan maakte zij hem schoon. Wilde je niet klimmen met helm dan namen zij hem in en zorgde goed voor hem. Kwam je een gelletje te kort dan kreeg je van hun een nieuwe. Boven op de bergen 2650 mtr hoog hadden zij het steenkoud en kregen wij winterjack of windbreker aangereikt. Stel je prioriteiten.

Zingend in de auto
waarschijnlijk op Frans Duits
Verschrikkelijk

Walter filmen in balans.
Alles met een hand. 

Hier kijkt hij nog blij in de auto.
Of kijkt hij altijd zo?

Onze begeleider Walter staat op eenzame hoogte.

Alles werd natuurlijk op foto en film vastgelegd. Er zijn ongeveer 1000 foto´s gemaakt en heel wat minuten gefilmd. Soms vanuit de luie stoel maar vaak ook vanaf richels en bergwanden. Alles in teken van fietsen en het er bijzonder uit laten zien.

O o o wat is dit zwaar zeg. Ligt s´avonds om 23uur in bed.
Wat moeten die fietsers nou doen, hier en daar een kluft op!!

Walter maakt close up beelden boven op de galibier.
2642mtr hoog.

Robert heeft weer een bijzonder plekje gevonden om te
eten. In Italie eten we deze keer Ravioli.

Walter heeft dikke lol met onze Nestor. 

 De mannen moeten soms moeilijke gesprekken voeren met fietsers die er helemaal doorheen zitten. Hier zit Walter op randje met Theo om hem ook de mentale steun te geven die hij nodig heeft en ook verdient. Natuurlijk wordt er gelachen en ook dat hoort bij de zware taak van begeleider fietsvrienden Wormer.

Hangen in restaurant bij
avondeten hoort er ook bij.

Werkend voor de Telegraaf groep heeft Robert de smaak
te pakken. De nieuwe van Tellingen is geboren.

 Overzicht houden op de groep, zelfs in restaurant waar wij aten gaat Robert zo zitten dat het overzicht houdt. Komt dat uit korfballen of zit het gewoon lekker tegen de muur.

Moet je horen, born in de USA van Bruce Springsteen.
Hans C en Marcel G zijn gelukkig gestemd die dag.

Nog nooit vertoont, ik zal het even voordoen. Je pakt een loempia
een blad sla en een mint blaadje en rolt dat samen op. Daarna duw je
dat even in deze saus en ga ik even voor proeven.
Heerlijk smaakt dat. 

Van Tellingen is net dood en nu al zijn er geruchten over opvolging. Net 2 dagen een camera in de hand en je ziet het resultaat. Boven op de Lautaret werd er op de buik gelegen om nog mooiere foto´s te kunnen maken. Anderen zagen dit als totale uitputting van begeleidings groep fietsvrienden Wormer.




Er konden regelmatig verzoeknummers worden aangevraagd voor het geval je er volledig door heen zat. Walter en Robert kwamen dan naast je rijden en lieten jou favoriete nummer horen. Zo hoorde je dus een grote verscheidenheid aan muziek voorbij komen en zocht je de fietsers erbij. Was niet altijd even makkelijk maar wel vermakelijk.

Soms is eindeloos wachten saai en maakt het zwaar
dus volop respect voor de boys.

Zomaar tijdens een rondje even een bakkie doen. De mannen
vonden een heerlijke plek in Oilx Italie. 

Walter en Robert met complete groep.
Mooi plaatje. 

Je ziet de begeleiding is van alle markten thuis.
Hier wordt Knup even geknuffeld en goede rit
gewenst. Walter denkt er het zijne van.

Laat mij nou even met mijn hobby.
Jullie fietsen en ik.................

Grootse plek  

De AA worden aangereikt door Robert en Walter
neemt de lege flessen weer in. Wat een tempo.

Mannen wat jullie voor ons gedaan hebben is onvergetelijk. Wij zijn jullie dan ook zeer erkentelijk voor deze top week. Natuurlijk zitten er ups en downs in. Neem de val van Stephan, geen hoogte punt. Moet wel gebeuren dat er iemand mee gaat naar Ziekenhuis. Daarnaast gaat er een gek de berg op wat zelfs op fiets niet normaal is, laat staan met auto. Wordt wel even gedaan. Daarnaast is er altijd iets te eten of te drinken en konden we smorgens om 7.30 uur al gezellig aan de koffie. De auto´s werden altijd geladen en onze tassen verzorgt bij weggaan en terugkomst ***** verblijf. Mijn fiets werd nog net niet gepoetst maar als we het zouden vragen..........

Jullie hebben ons een hart onder de riem gestoken als wij er finaal doorheen zaten en dat is wat wij nodig hebben om boven te komen. Walter weet nu als geen ander wat het is om van 500 naar 2650 mtr te gaan en wat je daar voor nodig hebt als fietser. Kortom mannen jullie 2

Bedankt voor deze top week namens al jullie 20 fietsvrienden.

Briancon is klaar.

Op naar Italie 2013.

Dag 6 Col d Finestre Col Sestriere en Col Montgenevre rondje 113km

Vandaag een dag wat menig fietser doet bibberen. We maken een rondje van 113km met daarin de Finestre. Bijzonder aan deze klim is dat hij 18km lang is waarvan de laatste 7km onverhard. Tevens klim je vanaf 500 tot 2168 mtr.

We vertrekken vroeg met 8 man, de anderen gaan een rondje fietsen richting Les Fonds. De rit tot de kruising van de Izoard en Les Fonds. Mannen maakte de keuze om met Lor mee naar Fonds te gaan. Later bleek dat de weg onverhard werd dus zijn ze tot 1700 mtr gegaan. Grootste gedeelte hebben we natuurlijk al afgedaald dus we weten waar we rijden. Verschil is dat je nu ook ziet in wat voor omgeving, meer dan mooi, en dat zie je natuurlijk niet in een afdaling. De afstand die gereden wordt is niet bijzonder lang dus zitten weer redelijk snel in Briancon en kunnen al vroeg genieten van een biertje of iets anders.

De andere 8 zijn al vroeg onderweg en het is koud, 3 gr. We dalen af richting Oulx en rijden vanaf daar richting Suza waar de eerste echte klim begint. Dit is de klim waarvan iedereen niet heeft kunnen slapen, dromen ervan dat de fiets gestolen is of staat met lekke banden etc. Als je maar niet hoefde te rijden. Zenuwachtig waren we alle 8, bang voor die ene hufter die bedwongen moest worden.

We komen aan in Suza en Robert plaatst de auto even midden op de weg voor plaspauze en kleding wissel. Theo staat tegen de bosjes aan toen de politie achter ons aansloot. Wat zal Theo nauw gezocht hebben in de bosjes? Iedereen schrok er een beetje van en Robert moest even uitleggen aan die Italianen waarom hij zo midden op de weg staat, en ja dan helpt een grote stevige mond natuurlijk niet en moet je dit slim aanpakken. Kan niet anders zeggen dan dat hij dat dan ook beheerst.

We starten de klim en krijgen meteen te maken met dik 10%. We weten dan ook wat ons te wachten staat voor de komende 18km. De klim is over een asfaltweg die heel smal is, net 2½mtr. De volgauto kan er dan ook maar net overheen. Het is een weg tegen de bergwand op gemaakt en die heeft zo iedere paar honderd meter een bocht terug, zo loopt de weg dus omhoog tegen de wand aan en door het bos. Omgeving om te fietsen is meer dan mooi en je ziet onder je steeds de vorige wegen lopen, soms wel 5 onder elkaar. Door 38 haarspeltbochten heen kom je al snel op grote hoogte, ook natuurlijk door de gemiddelde stijging van 9.5%. Wonderlijk is wel dat dit ons toch goed afgaat, komt dat door de voorbereiding? Ik denk dat we ons zo hebben ingesteld dat we op goede manier zijn gestart, niet te snel, rustig aan. Groep ligt redelijk bij elkaar en er vormen 3 groepjes. Tot 11 km is er asfalt en we maken ons natuurlijk we zorgen om de 8km die dan nog komen gaat. Opeens staat zomaar Robert ons op te wachten met een versnapering en AA drink. Lekker moment, het blijkt precies voor de overgang naar de unpaved road te zijn. Ziet er spannend uit. Ron en Rob H zijn ons al vooruit gegaan en weten hoe het is, nu wij nog. Gerben Smalle Jaapie en Lange Pomp rijden als eerste weg, Roland Theo en Marcel G volgen iets later.

De eerste 100mtr zijn schokkend, bedenk meteen hoe gaan we dit 8km doen. Hopelijk wordt het beter. Veel losse stenen, geulen, scherpe bochten. Ook niet onbelangrijk is dat het nog steeds gem.9.5% omhoog gaat. Er zitten delen bij die de 11 tot 13% halen. Gek genoeg gaat het wennen. Spieren in de rug beginnen zeer te doen, dit vanwege de vele schokken en het continu balanceren en ontwijken met de fiets. Toch het is schitterend.

Wat een plek. Het is eigenlijk met de auto niet te doen, laat staan met de fiets. En dan nog wel een racefiets. Wij zien vanuit de laatste positie alle bochten lopen en waar de andere 2 groepjes rijden. Fantastische gezicht.


We rijden hem ooit een keer en dat is nu, we treffen het met het mooie weer en genieten ondanks de pijn in het lichaam. De bochten bovenin zijn zo steil en scherp dat het moeilijk is de bochten goed door te komen.

Boven in staat Robert ons op te wachten, hij praat door het oortje en schreeuwt van de berg af om ons aan te moedigen. Wat een stem, we rijden net een groep loeiende koeien langs die daar zelfs stil van worden. Een voor een komen we boven en maken daar persoonlijke foto's voor het Col d'Finestre bord. We hebben het gehaald. Super wat een heerlijk gevoel. Wat een waanzinnige berg heeft Stephan voor ons uitgezocht. En wat heeft hij deze graag zelf willen fietsen, dat weet ik zeker. Jammer dat je dit gemist hebt Steef het is niet anders maar toch denk je daar boven even aan. Wat als.

We maken een groepsfoto en dalen af naar het dal waar de volgende klim ons wacht. Sestriere. De afdaling doen we zeer bekwaam en rustig. Het is namelijk wel mooi asfalt maar zeer smal. Een tegenligger kunnen we eigenlijk niet gebruiken. Uiteindelijk komen we beneden en Robert en Gerben zijn ons al vooruit gereden met de auto. Gerben heeft problemen met lagers dus daalde niet meer af. Door oortje heen krijgen we te horen dat we straks langs de hoofdweg een mooi plekje hebben om wat te eten. Weer een hoogte punt. Ravioli heeft Robert geregeld. Heb het nog nooit gegeten maar smaakte heerlijk. Lekker wat cola voor de suikers en als toetje een nectarine warm gevuld met chocolade. Wat een hartelijke Italiaanse gastheer hadden wij daar. De Fransen kunnen daar een puntje aan zuigen. Na het eten rijden we weg en blijkt smalle Jaapie een lekke band te hebben. Wij blijven dus nog even in het zonnetje zitten en wachten tot we verder kunnen. Onze gastheer vertelde nog wel even dat de top van de Setstriere op 13km ligt en redelijk zwaar is. Wij vertelde dat wij kwamen vanuit Suza de Finestre over en daarna was de col Sestriere volgens hem vlak. Ha ha wat een man. Klim was inderdaad goed te doen, zwaar was hij omdat we na een stop moeilijk op gang komen. De afdaling van de Sestriere is een topper. Mooi asfalt, breed en rustige bochten maken hem voor iedereen goed te doen. De afdaling eindigt beneden in het dal van de Montgenevre en nu komt het, wie gaan hem nog over. Wie maakt de 100% vol. Wie laten zich niet beïnvloeden door anderen en trekken hun eigen plan.Wie kunnen zich nog een keer herpakken om de Montgenevre over te klimmen. Marcel rijdt als eerste door, hij heeft zijn schoonpa belooft te knokken en alles te rijden. Mits hij dat zelf ook doet. De tred is gezet. Smalle Jaapie en Lange Pomp volgen en ook de Nestor sluit vloekend aan. We rijden met 4 door, de klim is al eens gedaan dus we weten wat ons te wachten. Toch vragen we ons iedere keer af hoe lang nog. Het is ook al laat zo tegen 18 uur in de avond en het wordt natuurlijk koud. Boven op vieren we met elkaar een feestje. Het is over. We hebben het geflikt. Waanzinnig. De afdaling is nu rustig en kunnen hem snel nemen. Het is wel koud. Eenmaal beneden rijden we met elkaar naar ons 5 sterren complex en voegen ons bij de anderen. Wat een heerlijke dag.


Nu nog even avond eten inpakken leuke avond maken en slapen. Op naar Wormer.

Dag 5 col Léchelle en Montgenevre

Vandaag rijden we compleet als groep een rondje van 72km. We rijden de Echelle en de Montgenevre. Volgens ons voor iedereen te doen. Dus Hans C en Lor starten ook en kijken na de Echelle wel wat ze verder doen.

Ontbijt is deze ochtend weer om 8.30 uur. Robert en Rob H starten als eerste met het maken van gebakken eieren met spek en worstjes. Gelukkig liet hij de witte bonen gewoon in blik. Na gezellig ontbijt prepareert iedereen zich voor deze ronde. We starten om 10 uur en de verwachting is dat het

redelijk weer is en zeker droog blijft. We rijden natuurlijk de steile kant omhoog zodat we snel warm zijn en lekker kunnen mopperen, voordeel is wel dat de 15km daarna lekker vals plat zijn die we niet hard hebben gereden. Iedereen kon hem tot de laatste 2km goed volgen, kijkend op de weg tegen de bergwand zie je toch dat het steil begint te worden. Ach 2km dus moet te doen zijn. Iedereen komt natuurlijk boven en er wordt een mooie groepsfoto gemaakt op de Echelle. 1762mtr.

De afdaling is een mooie en lekker lang naar beneden. Mooi tegen de wand aan en lekker om te rijden. Eenmaal beneden is het met ongeveer 2% dalen vals plat rijden naar Oulx om daar koffie te drinken. Robert en Walter hebben een mooi plekkie gevonden waar we lekkere cappuccino konden drinken. We zitten tenslotte in Italie en genieten daarvan.

Col de Montgenevre gaan we nu op en over, eerst natuurlijk nog even 10 km vals plat omhoog om aan einde van het dal  aan de klim te beginnen. Dit zijn dan ook de laatste 7 klim km van de dag dus volle bak omhoog. Iedereen probeert hem te rijden dus Hans C en Lor besluiten ook te gaan. Met als sluitpost gaan 5 man lekker de col aanvangen, Rob k Lor Hans C Theo en Marcel rijden met elkaar de col over en later komt ook Lange Pomp(hans vG) in zicht. Walter wacht ons boven op met ook Stephan in de auto, helaas kon die niet fietsen.

Afdaling van de Montgenevre is mooi om te doen als hij vrij is van verkeer, vandaag veel vrachtwagens dus kansloze afdaling om maar snel te vergeten. Resultaat is een prachtige fietsdag en lekker op tijd terug. Vanavond weer eten in ons favoriete restaurant en  een leuke avond maken. Morgen ochtend rijden Stephan en Martin al naar huis zodat Martin zich kan opmaken voor Zwitserland en Stephan vrijdagochtend naar het ZMC kan voor vervolg acties sleutelbeen.

Dag 4 Lautaret Galibier Telegraphe en retour

Vandaag DE dag, 3 cols heen en terug van wereldfaam. Wie kan zeggen de Lautaret Galibier en Telegraphe te hebben gekomen van ene zijde en daarna weer terug. 3770 hm over 144 km. We eten extra vroeg 7.30 uur om te starten om 8.30. We rijden als groep heel relaxed de weg vanuit Briancon naar de lautaret. Mooi tempo door Ron werd er aangehouden en als groep kwamen we aan op de lautaret. 2043mtr hoog. Er is natuurlijk een mooie groepsfoto gemaakt met als achtergrond een complete berg in de sneeuw. Dat belooft wat voor de Galibier. Ook deze werd redelijk als groep gereden, ondanks de steile weg omhoog. De verzichten zijn schitterend. En ook de Galibier wordt door iedereen verslagen. Iedereen is boven gekomen dus allen hebben een wereldprestatie geleverd. Iedereen heeft zichzelf overtroffen en sommige zijn echt op gestaan om deze prestatie te leveren.

De afdaling hoort natuurlijk ook bij een berg verslaan dus de Galibier naar beneden richting Valloir is er een om te doen als je de Telegraphe ook wilt klimmen. Eerste groep daalt al als de laatste zich nog aan het aankleden zijn vanwege de kou. Stephan doet de helmcamera weer op en filmt de laatste groep tijdens de afdaling. Daarna gaat hij door naar de 2 groep. We dalen rustig, weg is bochtig en vooral boven zijn de hellingen stijl naar beneden. Na de helft van de daling gebeurt wat je niet wenst, de laatste groep rijdt bocht om en komt Stephan tegen die meteen meld zijn sleutelbeen te hebben gebroken bij een val. Details daarvan zijn nog niet voorhanden maar een tegemoet komende auto kan er mee te maken hebben. De groep is down, beneden overleggen we wat te doen en herindelen de auto´s. We besluiten door te rijden naar de Telegraphe en daarna niet af te dalen maar direct terug de klim van de Galibier te aanvangen.

Theo gaat er als een speer vandoor, en dat betekende scheuren in de groep. 3 vooruit en de rest kort daarachter. Instappen in de auto is geen optie meer, er moet uitgereden worden. Laat nou iedereen deze klim na alle inspanningen ook verslaan. En dat is heel bijzonder. Een paar mannen hebben zich bijzonder herpakt, Martin die na de eerste klimmen al goed in zijn vel zat was de terug klim briljant. Kort na Gerben Jorgen,Wim kwam Martin boven op de Galibier. Daarna kwamen Hans, Ron en later Jaap binnen en ook Theo Marcel G hadden weer hun onderlinge gezonde strijd. Klasse Nestor. Marcel Dik overtrof zichzelf en was natuurlijk zeer blij met dit resultaat. Nu nog even wachten op Roland Rob H en Rob K. Rob K heeft zichzelf deze klim belooft te doen en mag trots zijn op zichzelf.

We moeten natuurlijk ook nog niet even vergeten dan Hans C en Lor de telegraphe hebben opgefietst en afgedaald. Hans heeft ook nog even groot gedeelte van de klim Galibier gedaan tot de bus van Robert.

We zijn trots op wat de mannen gepresteerd hebben. Allen hebben dan ook een aandenken van deze klim gehad die dus nooit meer wordt vergeten.

Dag 3 Col de l'Échelle

Om 8.30 uur gaan we voor het ontbijt, gesprek stof is natuurlijk blijft het droog of gaat het regenen. We zouden starten om 10.30 uur maar dat is dag dan toch uitgesteld naar 12 uur. Robert is weer boodschappen aan het doen en anderen zitten in de woonkamer te internetten en luisteren naar Bruce Springsteen.

Het weer is dus niets vandaag en merendeel van de groep gaat naar een Susa in Italie en komen terug met flessen bombardino en limoncello. 5 blijven achter en gaan lekker hun eigen ding doen. Kijken een berg klim film en wachten op of het misschien toch nog droog zou worden. Het laatste is het geval, zo rond 13 uur komt het zonnetje door en om 14 uur zitten 4 mannen toch nog op de fiets. We besluiten de Echelle te gaan fietsen. Rondje van 40 km, eigenlijk niets maar toch lekker voor de beentjes. De rit is heerlijk gem zo 3% omhoog en alleen de laatste 2 km is iets zwaarder. Mooi dal en weg ligt stijf tegen de helling aan. Geen bocht missen Jaap want dan hebben we er een monument bij. Boven nemen we even een foto en gaan voorzichtig afdalen. Weg is wel nat zo door het bos.

Na afdaling rijden we lekker uit naar grote weg, tempo ging wel steeds meer omhoog maar toch bleven we fris. Hopelijk heeft dit bij gedragen voor de top dag van morgen.

Na dat de mannen met mooie verhalen terug kwamen zijn we lekker gaan eten in Briancon en daarna nog even overlegt wat te doen voor morgen. Het is 144 km de 3 cols heen en ook weer terug. Wie gaat waar rijden of opstappen en andersom. Uiteindelijk blijkt dat gewoon iedereen wil starten. Iedereen gaat ervoor.

We zullen zien of Robert gelijk heeft of niet.

We hoorden dat Dico thuis is voor aantal dagen, super Diec we hebben het er vaak over.

Dag 2 Rondje Col D'Izoard

Vandaag een rondje, we rijden via Guillestre de Izoard over vanaf de zuidkant. Eerst nog lekker wakker worden en eens kijken wat de benen doen. Lekker ontbijten, Robert heeft 30 eieren gekookt en die smaakte heerlijk. Na het eten ging iedereen zich gereed maken om de start van 10.30 uur te halen. Zonnetje stond al goed. Start ging goed, we rijden deze keer de andere kant het dorp uit en komen na kort recht stukje meteen koud 15% tegen, Heerlijk gemopper. We rijden eerste gedeelte gelijk aan gisteren en vervolgen onze weg later naar Guillestre. Op garmin hadden we gezien dat er iets raars in de route zat en die kwamen we dus ook tegen, een muur van 1600 mtr met 16% ertussen. De naam van deze klim is de muur van pallon. Toch een naam Hans C.




Gemiddelde van de klim was 10.9% dus eenmaal boven was het echt gezellig. Walter hield het daarna voor gezien en heeft zich zelf al overtroffen. Verder was de rit naar Guillestre mooi zo langs een richel. In dorp eten we de specialiteit van Luttik, loempia rolletjes en pangsit. Kan niet anders zeggen smaakte zeer goed. Lor en Hans C houden het, na het bekijken van een mooi huis wat mede door Hans is gebouwd, voor gezien. De rest rijdt door een prachtige kloof kilometers achtereen richting de start van de klim Izoard. Deze is machtig mooi maar zeer zwaar. Gedurende de klim komen we daar ook achter als naast Walter, Lor en Hans ook Rob K en Jeroen zich bij hun voegen. In het laatste gedeelte hield ook Martin het voor gezien. Heeft zijn storck ook al verkocht en stopt er mee. Tot bos ging het nog maar eenmaal daarin gingen de gemiddelden richting de 9%. Uiteindelijk komen we boven en zijn zeer tevreden met onze eigen prestaties.

Super gedaan mannen. Afdalen is aan de andere zijde van de Izoard super. Eerst ongeveer 22 bochten en daarna volgas. Wel natuurlijk met verstand. Waanzinnig gevoel. Onderweg kwamen we nog tjing tjing tegen (gerben) die met kramp stopte. Uiteindelijk zijn we weer in Briancon en krijgen we nog even de weg terug boven 14%. Lekker douchen eten en nu filmpjes gekeken van klim en afdaling.

Natuurlijk moest ook nog even de
fietsvrienden sticker geplakt worden.

Dag 1 Pre Madame Carle

Vandaag de eerste fietsdag, iedereen is op tijd wakker en gaat op voor een super ontbijt. Heerlijke koffie en broodjes met alles er op en er aan. Na ontbijt gaan we naar de huiskamer en zien dat het buiten licht regent. De starttijd van 10 uur gaat zeker niet gehaald worden en Marcel kijkt even naar omstandigheden. 11 uur wordt het droog en besluiten om 11.30 te starten. Jawel het zonnetje komt op en de regen gaat weg, iedereen maakt zich gereed. Alle overige spullen verdwijnen in de bus bij Robert en na groepsfoto gaan we op pad. Ja ook Knuppe met garmin. Na warming up van 100 mtr krijgen we meteen de eerste 14% voor de kiezen en na 100 mtr zijn we warm. Ook Hans C. We rijden rustig naar beneden en gaan door Briancon naar de hoofdweg. Rijden 1 op 1 en ongeveer 6 km verder rijden we de hoofdweg af en gaan rustig klimmen. Niet de echte klim maar via een mooie bergwand rijden we naar de kloof om  naar de start van de Madam Carle te aanvangen. Jaap etc starten als een wilde en ook Hans vG denkt dat alles van zelf gaat. Gerben houdt het een beetje in de gaten en geeft de mannen een beetje advies. De klim is mooi, Marcel D en G en Ron rijden lekker, Marcel D denkt even aan te zetten en verdwijnt uit zicht. Laat maar gaan denken wij, die komen we nog wel tegen. Theo rijdt lekker met Roland en Rene, zo heeft iedereen zijn eigen sterkte om zich heen en rijdt toch echt zijn eigen tempo. Oja Wim sijpelt zo overal doorheen en komt dan toch weer als een van de eerste boven. Niet voordat we toch nog even 5 km met gemiddelde van 10-11-12-13% voor de kiezen krijgen. Robert kwam nog even buurten om te vertellen dat laatste km toch wel heel heel stijl was. Dit uiteraard met big smile en toppers als muziek.

Specifiek melden we nog even de buitengewone prestatie van Lor Walter en Hans C. Met schuim op de bek kwamen die boven. Super. Daarnaast hebben we nog iemand die zichzelf heeft overtroffen. Hij was een jaar bezig om tot deze bovennatuurlijke prestatie te komen, is 12kilo kwijt en kijk wat hem dat oplevert. Rob K super gedaan.

 Boven werd natuurlijk nog even na gepraat en ieder detail de revue gepasseerd. Robert regelt koffie en een of andere bessen taart. Schijnt goed te smaken. Omgeving meer dan prachtig en dan voorzichtig afdalen. Vandaag ongeveer 1600 hoogte meters op 72km. Mooie dag. Om 19 uur nog even lekker gegeten in Briancon en nu dan net eens gekeken voor rit van morgen. De Izoard. Voor Ron en Roland een zeer speciale dag.

Op naar de zondag.

Vrijdag reisdag

Gisteren zijn we allemaal veilig aangekomen in Briancon. De eerste waren om 12 uur in ons 5 sterren onderkomen aangekomen en werden door eigenaar rondgeleid. We keken met verbazing, wat moet dat worden. We zien nu al de reactie van Hans C en Mart. Volgens ons pakken die gewoon het plastic en nemen het eerste de beste hotel. Om 15.30 druppelen de auto's binnen en worden langzaam de hut ingeleid. We hebben lol, iedereen vindt zijn weg en de gespreksstof is niet van de lucht. De eerste 4 pakken frisdrank zijn er doorheen gejaagd en zo tegen de avond krijgen we honger. We hebben een deal gemaakt in Briancon en lopen rustig naar het oude gedeelte. Even stukje van 1000 mtr omhoog gemid 14%. Zelfs Luttik ging tegen beter weten in lopend omhoog. We moesten hem wel vertellen dat het maar 600 mtr is.Bianca zal gelukkig zijn dat hij eindelijk de auto laat staan. We hebben heerlijk gegeten en dat we terug kwamen doken de meeste al in bed. Even lekker chillen op de kamer op bed. Bij ons op de kamer slaapt Jor boven Knup. Moet zeggen is hilarisch. Knup heeft unive gebeld om extra verzekering af te sluiten. Bed staat op instorten.

Nu op naar morgen we hebben er zin in. Kijken wat het weer doet.

Routes voor 6 dagen Briancon

Hier staan de routes die Stephan en Marcel gemaakt hebben voor onze 6 dagen fietsen. Geen kattepis. We rijden 588km en maken daarbij voor zover we kunnen zien ongeveer 15000hm. Kortom 2,5% gemiddeld per km. Als dat geen uitdaging is.

Onderstaand de dagen met wat we gaan doen. Daarnaast de link naar de routes zodat je ze ook kan zien.

Dag 1 Pre de madame Carle 74km 1560hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=ebkwgthhzmttwhiw

Dag 2 Izoard (zuidkant) 101km 2350hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=nnnfjygdjxdfvglo

Dag 3 de l'Échelle, Montgenévre 80km 1588hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=btxbqiqyyybmbbgt

Dag 4 Lautaret, Galibier en Telegraphe, Galibier 144km 3770hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=wlrukkavdjsojlhm

Dag 5 Izoard (noord), Les Fonds 64km 1963 hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=cmqkefigkpmwzrws

Dag 6 Montgenévre (westkant), Colle Delle Finestre, Montgenénvre (oostkant) 132km 3764hm

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=gicwrirsseqglejh

Voorbereiding

Zo de voorbereiding van onze week fietsen is bijna voltooid. De routes staan vast en de 20 namen die mee kunnen zijn ingevuld. We gaan dus naar Briancon en verblijven net iets buiten het oude centrum. Op 800mtr lopen vanaf Briancon ligt ons verblijf Le Petit waar we 7 nachten verblijven.